Mowa Niepolska

Mowa niepolska to mowa typu kreolskiego pochodzenia germanskiego, z bardzo wielkimi zmianami i domieszkami mów najeźców, czyli słowianskimi, hellenskimi i latynskimi, romanskimi.

Mowa niepolska odróżnia się od języka polskiego tym, że stara się w znacznie większym stopniu posługiwać rozumem, logiką, tradycją ogólno-albaryjską, germanską, słowianską ludu, umysłowością ludu, odnosić się do ludowych wierzeń i wiedzy (wiw).

Mowa niepolska to mowa rdzennego, autochtonicznego, ludu, chłopów, mieszczan i innych pradawnych tubylców dorzecza Odry i Wisły, a język polski to mowa napływowych Polaków, czyli polskich katolickich Panów.

Przykłady
Ponieważ Polacy nie powstali na przestrzeni milionów jarów w procesie ewolucji gatunków, ludów i narodów, ale zostali stworzeni przez israelskiego boga Jahu, dopiero całkiem niedawno, bo dopiero około 5772 jarów temu, to Polacy siebie samych jak i inne objekty żywe, nazywają słowem "stworzenie, stworzenia", czyli "stworzony przez Jahu".

W mowie niepolskiej słowo 'stworzenie' odnosi się po prostu do dowolnego obiektu stworzonego przez kogokolwiek. Jest to wynik czynności 'stworzyć'.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License